Konfliktnih tačaka četiri puta manje uz kružne tokove, ali bez pasarele problem ostaje
Banjaluka je blokirana svakodnevnim gužvama. Kolaps je bio najizraženiji posljednjih dana zbog radova na dvije frekventne kružne raskrsnice. To je pojačalo raspravu: da li je kružni tok spas ili dodatna komplikacija.
Kružni tokovi imaju više pristalica nego protivnika, ali dio građana smatra da ne mogu riješiti gužve u gradu sa 100.000 registrovanih vozila.
Jedan od problema su pješački prelazi. Ako uz kružni tok nema pasarele ili podzemnog prolaza, svaki pješak može zaustaviti kolonu.
Takvog stava je i vještak saobraćajne struke Nikola Ćopić. Kružni tokovi, kaže, nisu komplikacija, ali u ovim uslovima nisu ni rješenje za gužve.
„Pješački prelazi u nivou, postavljeni neposredno uz ulivno izlivna grla, uzrokuju da svaki pješak zaustavi tok u kruženju, a kada red na izlazu premaši rastojanje do prstena, dolazi do povratnog zagušenja i raskrsnica radi ispod projektovane propusne moći. Građenjem raskrsnice sa kružnim tokom bez adekvatnih studija i na mjestima gdje su pješački tokovi intenzivni, ne rješavamo suštinu problema“, smatra Ćopić za Srpska Info.
Podvlači značaj za bezbjednost: broj konfliktnih tačaka četiri puta je manji nego kod klasičnih raskrsnica, a čeoni i bočni sudari pod pravim uglom gotovo su eliminisani.
Predavač i instruktor u Auto-školi Volan Milenko Stanetić ističe da su kružne raskrsnice znatno smanjile broj nesreća.
„U Banjaluci imamo veliki broj kružnih tokova, a imamo i 100.000 vozila na ulicama i ako se u takvim uslovima na tim raskrsnicama desi dnevno svega 20-tak saobraćajnih nesreća i to sa kvrckanjem vozila, i bez povrijeđenih ljudi, onda je to najbolji pokazatelj koliko su kružni tokovi bezbjedni.“
Ranije, dok su dominirale semaforske raskrsnice, dešavali su se čeoni sudari kad bi vozači velikom brzinom prošli kroz crveno. Kružni tok usporava saobraćaj, a ipak pomaže protoku, makar se vozačima u špicu tako ne činilo. „Da nema kružnih tokova gužve bi bile još veće.“
Dio Banjalučana zamjera da vozači ne znaju pravila: ne daju žmigavac, puštaju jaranove, isključuju se iz unutrašnje trake.
Stanetić odgovara da u svakom žitu ima kukolja, ali žita je više. „Znaju vozači pravila, to se vidi i iz statistika o saobraćajnim nesrećama, čiji je broj, s obzirom na frekvenciju saobraćaja, zanemariv. Ima, naravno i bahatih vozača, ali oni su osioni i na autoputu i na magistrali, a ne samo na gradskim raskrsnicama.“
Kandidati u njegovoj školi tokom obuke s instruktorom više od 300 puta prođu kroz kružnu raskrsnicu. „Znate da u Banjaluci ne možete nikud maknuti da ne prođete kroz kružni tok. Tako i naši kandidati, na jednom dvočasu bar 20 puta voze kroz kružnu raskrsnicu. Ako znamo da obuka traje 35 časova, nije teško izračunati koliko je to prolazaka.“
