Brza cesta kod Gradiške: Poznat rok za upotrebnu dozvolu
Brza cesta kod Gradiške mogla bi do kraja godine da uđe u saobraćaj u punoj dužini. To proizilazi iz podataka koje su Nezavisne dobile od „Hrvatskih cesta“, investitora radova koje izvodi banjalučki „Integral inženjering“.
„U tijeku su završni radovi na prometnici, odnosno završavanje radova na opremi, izradi horizontalne i vertikalne prometne signalizacije, izrada asfaltnih slojeva preko objekata, izrada zaštitne žičane ograde kao i dovršetak izrade paralelnih poljskih puteva“, naveli su iz te kompanije. Projektni tim već sprema dokumentaciju za upotrebnu dozvolu. „Zahtjev za izdavanje uporabne dozvole očekuje se do 20.11.2026. godine.“ Ako to stigne na vrijeme, realno je da dozvola bude izdata do kraja godine.
Ranije je najavljivan završetak tokom septembra, ali tada nije bilo riječi o puštanju u saobraćaj i dozvoli.
Riječ je o trećoj fazi, završnom dijelu od sadašnjeg odvajanja ka putu za Donji Varoš do autoputa Zagreb – Beograd. Prve dvije faze već su otvorene poslije višemjesečne trakavice i međunarodne blamaže za BiH, kad je na bh. strani kočeno otvaranje graničnog prelaza.
Zijad Krnjić, član Upravnog odbora UIO BiH, tada je spriječio izmjenu pravilnika o rasporedu službenika na novi prelaz. Tražio je prvo poravnanje prihoda od indirektnih poreza između RS i FBiH, smatrajući da je Banjaluka zakinula Sarajevo. Hrvatska je prelaz i cestu otvorila krajem novembra, ali saobraćaj je čekao havariju na starom mostu kod Gradiške. Tek kad je osoblje prebačeno na novu lokaciju, taj dio je otvoren sredinom maja.
Novi most na Savi, preduslov za rješenje problema Krajine, završen je sredinom 2022. i koštao je 19 miliona evra, po pola Hrvatska i BiH, odnosno RS. Dionica koja treba da krene krajem novembra vrijedi oko 14 miliona evra, a ranije puštena 40 miliona evra.
Dugo je smetao i stari međudržavni sporazum o prelazima. Tek nedavno je potpisan novi ugovor BiH i Hrvatske o kategorizaciji najvažnijih prelaza s EU. Po ugovoru iz 2013. najviši inspekcijski standard imale su samo Bijača i Gradiška. Sada ga imaju i Svilaj, Kamensko i Izačić, što odgovara ekonomskim interesima svih dijelova BiH.
