Stevandić: Đavolska istorija Srbima poriče žrtve
Kod spomenika poginulim borcima i civilnim žrtvama rata iz Donjeg Vakufa-Srbobrana, podignutom u porti manastira Glogovac kod Šipova, položeni su vijenci i cvijeće povodom obilježavanja 31 godine od egzodusa i stradanja Srba iz Donjeg Vakufa.
Vijenac su položili predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić, ministar pravde Srpske Goran Selak, izaslanik predsjednika Republike Srpske Nemanja Davidović, senator Republike Srpske Aleksandar Vulin.
Vijenac i cvijeće položili su i predsjednik Republičke organizacije porodica zarobljenih, poginulih boraca i nestalih civila Isidora Graorac, predstavnici Trećeg pješadijskog /Republika Srpska/ puka, članovi Udruženja građana “26. mart” Donji Vakuf-Srbobran, predstavnici lokalnih zajednica i opštinskih boračkih organizacija.
Polaganju vijenaca prethodio je parastos poginulim srpskim borcima i ubijenim civilima, koji je služen u manastiru Glogovac.
Obraćajući se prisutnima, predsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Nenad Stevandić rekao je da Srbe najviše pritiska osjećaj nepravde, jer im je, kako je naveo, namijenjeno da ih u budućnosti “sačekaju, rastjeraju ili pobiju”.
“Đavolska istorija smatra da djeca iz Bravnica nisu djeca i da ogromna većina protjeranih i ubijenih nisu ni ljudi ni brojevi, da za njih niko ne treba da odgovara, dok svaki drugi događaj treba uveličati i Srbima dati prefiks za optužbu”, istakao je Stevandić.
On je poručio da niko bolje od Republike Srpske ne razumije da je spas srpskog naroda u jedinstvu, te da Srbi iz Srbobrana, razasuti po Americi, Evropi, Srbiji, Vojvodini, Banjaluci, Gradišci i Bijeljini, predstavljaju žive nosioce te ideje.
“Ako svoju djecu naučimo jedinstvu i poštovanju, naša djeca će pobijediti”, kazao je Stevandić, dodajući da će buduće generacije zajedno ustati kad god Srbin bilo gdje bude zlostavljan.
Stevandić je naglasio da je Republika Srpska “jedini dobitak srpstva u posljednjih 300 godina” i jedina koja je s ove strane Drine u tom periodu krvlju i suzama stvarala državu.
Hrvatske snage su tokom protjerivanja Srba iz Donjeg Vakufa 13. septembra 1995. godine u Bravnicama ubile 81 srpskog civila, među kojima i osmoro djece mlađe od 12 godina.
O monstruoznosti zločina govori i činjenica da je među ubijenom djecom najmlađe imalo tek dvije godine.
Nakon što su pripadnici Hrvatske vojske napali Donji Vakuf, srpsko stanovništvo s tog područja, među kojima je bilo najviše žena, djece i staraca, krenulo je u bijeg ka Jajcu i Banjaluci, ali su kolonu sačekali u zasjedi i počeli nemilosrdno ubijati.
Radilo se o nenaoružanim i potpuno zatečenim civilima koji nisu pružali nikakav otpor.
Prema iskazima svjedoka, samo u jednom autobusu, usred vatre koju su otvorili pripadnici Hrvatske vojske, ubijeno je i ranjeno više od polovine putnika, da bi taj isti autobus sa žrtvama potom gađali zoljom i zapalili s preostalim ranjenima i mrtvima.
Republički centar za istraživanje ratnih zločina iz Banjaluke predao je Tužilaštvu BiH prijavu u kojoj se poimenice sumnjiče nekadašnji ministar odbrane Hrvatske Damir Krstičević i oficiri Tihomir Blaškić, Stanko Sopta, Mario Petrović, te nekolicina hrvatskih vojnika koji su učestvovali u akciji “Maestral”, tokom koje se odigralo ovo krvoproliće.
Prema navodima svjedoka, žrtve su odnošene sa mjesta zločina i sahranjivane u više grobnica, od kojih je otkrivena samo jedna – u mjestu Carevo Polje.
Nepoznata lica su uvijek prekopavala grobnice sa srpskim žrtvama i premještali ih na druge lokacije, sa ciljem uništavanja dokaza.
Za ovaj zločin do danas niko nije odgovarao.
Najveći broj od 9.000 Srba koji su prije 31 godine napustili ognjišta na području Donjeg Vakufa novi dom pronašao je na području Gradiške.
